000000194241 Numer księgi rejestru podmiotu leczniczego nadany przez Wojewodę

Zaburzenia odżywiania- epidemia XXI wieku.

Zaburzenia odżywiania- epidemia XXI wieku.

admin

Obecnie bardzo dużo uwagi poświęca się prowadzeniu odpowiednio zbilansowanego i zdrowego trybu życia. Kładzie się naciski na aktywne spędzanie czasu w formie aktywności fizycznej oraz na dietę. Niestety bardzo często jedzenie nie przybiera tylko formy zaspokojenia potrzeby fizjologicznej, jakiej jest głód, ale także pełni funkcję społeczną czy psychologiczną.

Jaką rolę odgrywa jedzenie?

Spożywanie posiłków powinno być dla nas odpowiedzią na niekomfortowe uczucie głodu, które nam towarzyszy, kiedy nic nie zjedliśmy. Normalnym jest chęć zaspokojenia tej potrzeby i sięgnięcia po jedzenie, aby odczuć sytość. Jednak coraz częściej pokarm nie jest tylko paliwem napędzającym nasz organizm, tylko pełni funkcję psychologiczną i społeczną. Przede wszystkim służy do wyrażania swoich uczuć np. miłości, sympatii czy radości. Warto zwrócić uwagę, iż celebrowaniu ważnych wydarzeń z życia towarzyszy jedzenie. Urodziny, zdane egzaminy lub uroczystości rodzinne- zapraszamy najbliższych do restauracji i świętujemy podczas posiłku. Chcemy spędzić czas z ukochaną osobą i okazać jej uczucia-zapraszamy ją na kolację. Pragniemy pokazać troskę – robimy jej śniadanie i pakujemy do pracy. Nieświadomie także potrafimy utożsamić jedzenie z karą lub nagrodą. Dla przykładu można posłużyć się relacją z dziećmi. Ile razy słyszeliśmy lub sami wypowiedzieliśmy zdanie typu „jeżeli nie zjesz wszystkiego, nie będziesz bawił się nową zabawką”. Ewidentnie wykształcamy z młodym człowieku skojarzenie jedzenie-kara. Jednak równie często posługujemy się sformułowaniem „jak będziesz grzeczny, to pójdziemy na lody” albo „jeżeli nie będziesz marudził w przedszkolu, to później zabiorę Cię do McDonalda”. W ten sposób wyraźnie nasuwamy dziecku skojarzenie jedzenie-nagroda. Jednak czy spożywanie pokarmu powinno być tak ściśle związane z emocjami?

Zaburzenia odżywiania – problem cywilizacyjny.

Zaburzenia odżywania są piętnem kultury zachodniej i ogromnej presji społeczeństwa na utrzymanie szczupłej, a niekiedy i wychudzonej sylwetki. Od lat 60 XX wieku taki wzorzec pojawia się falami w popkulturze. W obowiązującym kulcie ciała, gdzie zdrowy rozsądek i prawidłowe, racjonalne odżywianie zderza się z obfitością półek sklepów spożywczych, niezwykle trudno jest znaleźć równowagę. Niestety nie wszyscy są w stanie wywarzyć te dwie sprzeczności. Młode kobiety (zdecydowanie częściej niż mężczyźni) zbombardowane obrazami idealnych ciał, często nie radzą sobie z wymogami społecznymi. Na zaburzenia odżywiania zdecydowanie częściej cierpią osoby państw wysokorozwiniętych. Mówi się, że to mass media mogą być głównym problemem pojawiania się nieprawidłowości w postrzeganiu piękna ze względu na silne promowanie ciała, które bardzo często jest dotknięte możliwościami programów graficznych.

Zaburzenia odżywiania jako jednostka chorobowa.

Warto zaznaczyć, iż zaburzenia związane z jedzeniem, to nie kaprys nastolatek (coraz częściej także dorosłych osób), ale osobna jednostka chorobowa. Zazwyczaj są ignorowane I bagatelizowane, ponieważ sądzi się, że na to schorzenie cierpią tylko młode dziewczęta, które mówiąc najprościej, chcą schudnąć. Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Chorób oraz Klasyfikacją Zaburzeń Psychicznych zaburzenia odżywiania zostały przydzielone do chorób oznaczonych ICD-10. Oznacza to, że umieszczono je w grupie zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania. Ponadto wyżej wspomniane choroby nie są sierotami. Bardzo często występują w grupach lub łączą się z depresją.

Zaburzenia odżywiania – rodzaje.

Anorexia nervosa – jadłowstręt psychiczny. Celowe powodowanie utraty masy ciała poprzez odmawianie sobie pokarmu lub jedzenie niewielkich porcji. Jednoczesny paniczny lęk przed przybraniem na wadze.
Bulimia nervosa- charakteryzuje się nadmiernym objadaniem, po czym silną potrzebą usunięcia zjedzonych pokarmów z organizmu. Zazwyczaj chory wywołuje wymioty, biegunki, spożywa środki diuretyczne, wykonuje lewatywy.
Ortoreksja- patologiczna obsesja na punkcie spożywania zdrowej żywności. Ograniczanie grup produktowych, unikanie nawet niektórych form obróbki termicznej (smażenie, grillowanie), selektywne przygotowywanie posiłków.
Bigoreksja-dysmorfia mięśniowa. Poczucie niewystarczającej masy mięśniowej w ciele.
Pregoreksja- forma anoreksji. Występuje u kobiet ciężarnych. Paniczny lęk przed przybraniem na wadze w ciąży.
Zespół nocnego objadania się – osoby chore czują silny głód w nocy, często cierpią na bezsenność, ponieważ nie mogą zasnąć, dopóki nie poczują sytości.

Przyczyny powstawania zaburzeń odżywiania.

Nie ma jednoznacznych przesłanek, co jest powodem rozwoju tych chorób. Zazwyczaj pojawiają się one w okresie dojrzewania I są ściśle związane z emocjami. Często wpływ ma zmieniające się ciało u nastolatek I silna niechęć, by stać się kobietą. Zaokrąglające się biodra i piersi mogą być powodem przytyków ze strony rówieśników, zatem nic dziwnego, że młode dziewczęta chcą zostać w swoim „starym” ciele na dłużej. Warto wspomnieć tutaj również o naciskach ze strony rodziców. Każdy chce, by jego dziecko było najlepsze I najmądrzejsze. Może to wywierać znaczący wpływ na poczucie pewności siebie u młodych osób. Chęć bycia lepszym nie tylko w nauce, ale także, by sprostać obowiązującym kanonom piękna, które wyświetlane są w telewizji i wyskakują z kolorowych czasopism. Osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania pragną czuć władzę I nadzór nad wybraną dziedziną życia. Jeżeli nie udaje im się to w życiu codziennym, możliwość wynikająca z kontrolowania wyglądu swojego ciała daje im ogromną satysfakcję.